O Hubalu w XXVIII LO im. Jana Kochanowskiego w Warszawie

W 70. rocznicę potyczki z Niemcami pod Anielinem, w której zginął major Henryk Dobrzański Hubal, w warszawskim XXVIII Liceum Ogólnokształcącym im. Jana Kochanowskiego zorganizowana została wystawa poświęcona pamięci tego wielkiego patrioty i niezwykłego człowieka. 

Inicjatorka i wykonawczyni wystawy pragnęła przybliżyć postać legendarnego majora kadrze profesorskiej, uczącej się w tutejszym liceum młodzieży i rodzicom, przedstawiając w skrócie jego życie, sportowe pasje, służbę wojskową oraz działalność bojową: począwszy od lat młodzieńczych, kiedy to Hubal należał do Legionów Polskich, poprzez udział w wojnach: polsko-ukraińskiej, polsko-sowieckiej, w wojnie obronnej 1939, po czas kiedy stanął na czele Oddziału Wydzielonego Wojska Polskiego, aż do tragicznego końca w dniu 30.04.1940 roku. 

Autorka wystawy starała się przedstawić Hubala, nie tylko jako żołnierza, który za zasługi wobec Ojczyzny otrzymał wiele odznaczeń, ale też jako zwykłego człowieka, który spędzał czas z rodziną: siostrą, siostrzeńcem, żoną, córeczką czy ulubionym psem. 

Oglądając wystawę można się było również dowiedzieć o planach majora, który poprzez utworzony Okręg Bojowy Kielce chciał przystąpić do walki z okupantem na szeroką skalę, w bardziej sprzyjających warunkach, po włączeniu się do walki przeciwko hitlerowskim Niemcom Francji i Wielkiej Brytanii. 

Wystawę przygotowała Oliwia Majkowska, uczennica II klasy XXVIII LO im. Jana Kochanowskiego w Warszawie. Interesuje się ona tematyką II wojny światowej na ziemiach polskich: działaniami wojennymi oraz sytuacją ludności polskiej, znajdującej się pod okupacją hitlerowską, ruchem oporu, Powstaniem Warszawskim. Na takie zainteresowania wpłynęło zapewne to, że nieżyjący już dziadek Oliwii był żołnierzem wojny obronnej 1939, a następnie więźniem obozów III Rzeszy, a jego późniejsza żona, pielęgniarką niosącą pomoc rannym, organizującą szpital w okupacyjnej rzeczywistości.