Jan Krzysztofik

Urodzony 13.06.1922 roku w Brudzewicach. W chwili wybuchu wojny był uczniem gimnazjum w Końskich. We wrześniu 1939 roku pomagał, jako przewodnik zdążającym do Warszawy oddziałom i pojedynczym żołnierzom WP w przejściu lasów spalskich. W okresie Bożego Narodzenia otrzymał informację o przebywających, w domu jego kuzyna, żołnierzach Wydzielonego Oddziału Wojska Polskiego majora Hubala. W styczniu na wiadomość o zamknięciu przez Niemców gimnazjum wraz dwoma kolegami szkolnymi postanawił dołączyć do oddziału. Po przeszkoleniu został wyznaczony do obsługi „erkaemu” i przyjął pseudonim „Sęp”. Po rozformowaniu oddziału (13 marca 1940 r.) pozostał w grupie żołnierzy, która zdecydowała się kontynuować walkę. Po rozwiązaniu oddziału powrócił do rodzinnych Brudzewic gdzie się ukrywał. W latach 1942 – 1943 brał udział w walkach oddziału AL pod dowództwem Józefa Rogulskiego ps. „Wilk”. Następnie w latach 1943 – 44 po rozbiciu oddziału ponownie się ukrywał. Służył w: - 13 Pułk Artylerii Przeciwpancernej (1947) - 1 Pułk Czołgistów w Malborku (1949) - Szkolny Batalion Czołgów w Braniewie (1950) - 16 Dywizja Pancerna w Elblągu (1955) - 1 Pułk Czołgistów w Elblągu (1956) W 1961 został wykładowcą „Cyklu technicznego” w Oficerskiej Szkole Wojsk Pancernych w Poznaniu. W 1968 roku przeniesiono go do rezerwy w stopniu majora. W latach 1968 – 1977 pracował w Akademii Wychowania Fizycznego w Poznaniu. Zmarł 04.07.1993 r. w Poznaniu. Źródło: 1. Zbiory rodzinne Piotra Ratajczaka. 2. Ł. Matysiak, Moje wspomnienia z pierwszych dni II WŚ i o zleconej mi działalności przez majora Hubala Henryka Dobrzańskiego, maszynopis, s. 11. 3. Zbiory prywatne Jana Zaborowskiego. Składamy serdeczne podziękowania Piotrowi Ratajczakowi za tekst biogramu oraz przekazane fotografie.