Roman Brajer

Ułan 

Urodził się 23 października 1920 roku w Tomaszowie Mazowieckim. Syn Karola i Wiktorii, młodszy brat Mariana. 
Od wybuchu wojny przebywał w Rzeczycy i tam spotkał się z żołnierzami oddziału, Piotrowskim i Jurą. 
W oddziale służył w kawalerii od lutego do 25 czerwca 1940 r. 

M. Szymański: 
Towarzyski i koleżeński, był lubiany przez wszystkich. Zaprzyjaźnił się z Tadkiem Madejem, często razem wyjeżdżali na patrole. Pod Huciskiem brał udział w wypadzie kawalerii na tyły niemieckie, a w lasach suchedniowskich w uderzeniu, które przełamało linię niemiecką koło miejsca postoju majora. 
Razem z innymi, po walce pod Anielinem 30 kwietnia 1940 roku, dotarł do Rzeczycy, do sołtysa Wojakowskiego. Potem ukrywał się w Ząbkach u Ludmiły Żero. Był jednym z autorów Komunikatu o śmierci majora Hubala. W grupie por. „Bema” poszedł na spotkanie z nowym dowódcą Oddziału Wydzielonego pod Kluczewskiem, 25 czerwca 1940 r. 
Od lipca 1940 służył w ZWZ. Ukrywał się poszukiwany listem gończym. Niemcy za wskazanie miejsca jego pobytu wyznaczyli nagrodę. 

Istnieją dwie wersje jego aresztowania i śmierci. 
Wg pierwszej miał być zadenuncjowany i aresztowany w wąskim przejściu na dworcu w Tomaszowie Mazowieckim. Kiedy zorientował się, że zastawiono na niego zasadzkę próbował chwycić za broń, ale zarzucono na niego siatkę i obezwładniono. Po męczarniach w śledztwie na Zapiecku w Tomaszowie, został przewieziony do więzienia w Piotrkowie Trybunalskim. Tam zaopiekował się nim lekarz, Polak. Potem wywieziono go do Radomska. Wkrótce potem rodzina została powiadomiona, że „zmarł na tyfus”. 
Wg drugiej wersji złożonej przez kpr. Władysława Osińskiego (hubalczyka), do transportu jadącego do Obozu Koncentracyjnego dołączono w Piotrkowie kilku jeńców. Między nimi był Roman Brajer. Był tak pobity, że w dwa dni po przybyciu do obozu w Gross-Rosen ( marzec 1942 r.) zmarł na rękach Osińskiego. 

Źródła: 
1. Końskie i powiat konecki 1939-1945, praca zb. pod red. B. Kacperskiego, Końskie 2006-2008, t. II s. 142, t. VI s. 18; 
2. Z. Kosztyła, Oddział Wydzielony WP mjr. Hubala, Warszawa 1987 r, s. 292; 
3. M. Szymański, Oddział majora Hubala, Warszawa 1986 r., s. 160-162; 
4. J. Zaborowski, Oddział majora Hubala i jego tomaszowscy żołnierze, Tomaszów Maz. 2009, s. 58. 
5. J. Alicki, Wspomnienia żołnierza z oddziału mjr. „Hubala", WPH cz. III nr 1/1988, s.