Wacław Biedrzycki

Leśniczy z Szałasu. 

Porucznik, kawalerii w rezerwie. Zmobilizowany w 1939 roku. W czasie kampanii wrześniowej awansował do stopnia kapitana. Dostał się do sowieckiej niewoli, ale ponieważ nie przyznał się, że jest oficerem WP został zwolniony. Do Szałasu powrócił około 10 października 1939 roku. 

W czasie pobytu oddziału majora Hubala w gajówce Rosochy jego żona Helena, jeździła do majątku syna Henryka Sienkiewicza w Oblęgorku po owies dla koni. Obydwoje działali w konspiracji zbierając i magazynując broń. 2 lutego 1940 roku kieleckie gestapo aresztowało Wacława i Helenę Biedrzyckich. Po kilku dniach ciężkich przesłuchań, w kilka godzin po ostatnim z nich Wacław Biedrzycki zmarł. Helena Biedrzycka rozstrzelana została w lesie na tzw. „Brzasku”, niedaleko szosy Skarżysko-Bliżyn 29 czerwca 1940 roku. 

Wacław Biedrzycki mimo, że znajduje się na liście sporządzonej przez Zygmunta Kosztyłę współpracował z oddziałem majora Hubala ale nigdy do niego nie wstąpił. 





Źródło: 
1. Końskie i powiat konecki 1939-1945, praca zb. pod red. B. Kacperskiego, Końskie 2006-2008, t. VI s. 14;
2. Z. Kosztyła, Oddział Wydzielony WP mjr. Hubala, Warszawa 1987, s. 291; 
3. W. Okoń, Mój dwudziesty wiek, Wrocław 1990, s. 184;
4. F. Z. Weremiej, Podkowy Demona, "Kierunki", nr 49/1973.
5. Materiały z archiwum rodzinnego Cezarego Biedrzyckiego.