Otton Rudke "Orzeł"

Urodził się 31.03.1902 r. w Zalaskach na Kielecczyźnie jako syn Jana i Julii Rudke. Szkoły kończył w Łodzi. 

Podczas I wojny światowej był w Orlętach Lwowskich i walczył w obronie Kresów, potem brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej i bitwie warszawskiej. Otrzymał wtedy order Virtuti Militari. Ukończył leśnictwo, był inż. leśnikiem, ożenił się z Janiną Kasprzycką. Do 1936 r. był nadleśniczym w Hucie a potem mieszkał wraz z rodziną ( do maja 1945 r.) w Rozwadach. Właśnie tam poznał majora Hubala, który wraz z oddziałem po raz pierwszy zawitał tam w listopadzie 1939 r. na przełomie lutego i marca 1940 r. Został oficjalnie włączony do konspiracji i współpracował z OWWP mjra Hubala. Urządził wśród stawów rozwadzkich szpital polowy, którym sam kierował. Oprócz tego działał jako wywiadowca w pow. opoczyńskim i koneckim, wspierał też Oddział Hubala finansowo o czym świadczy pokwitowanie 1000 zł przekazane na rzecz oddziału. 

Po zakończeniu II wojny musiał opuścić Rozwady i został pierwszym i długoletnim nadleśniczym w Kudypach na Mazurach. Tam mieszkał do późnej starości, potem u córki Celiny w Warszawie. Niedługo przed śmiercią awansował na kapitana WP. Miał pseudonim „Orzeł”. 

Zmarł w Warszawie 4.07.1993 r. i pochowany jest na Powązkach Wojskowych. Odznaczenia: Polonia Restituta, Krzyż Partyzancki, Krzyż AK, Krzyż Walecznych. 

Aby przeczytać wspomnienia Ottona Rudke kliknij tutaj

Źródło: 
1. Z. Kosztyła, Oddział Wydzielony WP mjr. Hubala, Warszawa 1987. 
2. W. Borzobohaty, Jodła, Warszawa 1984. 
3. M. Szymański, Oddział majora Hubala, Warszawa 1986. 
4. Gniewnie szumiał las – wspomnienia leśników polskich 1939-1945, praca zbior. pod red. J. Gmitruka, Warszawa 1982. 
5. Zdjęcie ze zbiorów rodzinnych.